نوشته‌ها

راجع به آیین کار در سردخانه۲

راجع به آیین کار در سردخانه۲

انواع عایق‏ های حرارتی ـ انواع متداول عایق های حرارتی عبارتند از :

چوب و پنبه

پشم شیشه

فرآورده‏های پتروشیمی نظیر پلی استیرین , پلی اوریتین و غیره

توجه:

روی عایقهای حرارتی سطوح جانبی سردخانه بنحوی با مصالحی نظیر اندود سیمانی , نصب ورقهای گالوانیزه , ورقهای آلومینیمی , ورقهای فولادی زنگ نزن و غیره باید پوشانده شود.

در کف سردخانه حتی الامکان از نصب کف شور در اطاقهای سرد اجتناب شود و در صورت ضرورت نصب کف شو , دهنه خروجی آن در کف باید درپوش داشته باشد.

در ضمن نحوه لوله‏گذاری چنان باشد که از یخ زدگی و همچنین ورود جانوران موذی به داخل سردخانه جلوگیری شود .

کف سردخانه :

دیوار سردخانه :

مقطع عرضی دیوار سردخانه از قسمت بیرون سردخانه بطرف داخل آن از بخشهای زیر تشکیل می‏گردد :

اندود سیمانی ـ در صورتیکه بعلت مسطح نبودن دیوار بدان نیاز باشد .

عایق رطوبتی ـ ( قیرگونی ـ گونی قیراندود ـ نوعی کاغذ بیتومن یا مواد پلاستیکی ) عایق رطوبتی بکار رفته باید انعطاف‏پذیر باشد تا در برابر نشست‏های جزئی ساختمان مقاومت کند .

عایق حرارتی ـ عایق حرارتی در دو لایه و یا بیشتر بر روی دیوار چنان چسبیده می‏شود که درزها رویهم نباشد . چنانچه عایق حرارتی از نوع پاشیدنی و یا تزریقی بطور یکپارچه باشد در اینصورت در یک لایه بر روی دیوار قرار می‏گیرد .

جدار نهائی و تمام شده ممکنست از نوع رابثیزو اندود سیمانی و یا صفحات گالوانیزه و ورقهای آلومینیمی و فولاد ضد زنگ و غیره باشد،

در شکل شماره ۲ مقطع عرضی دیوار سردخانه که در آن شرایط ساخت بالا رعایت شده است نشان داده می‏شود .

یادآوری ۱ ـ در مواردی که عایق حرارتی بکار رفته از نوع پاشیدنی باشد و شرایط بهداشتی و نگهداری سردخانه ایجاب نماید می‏توان از نصب یا ساخت جدار نهایی صرف نظر نمود .

سقف سردخانه ـ پوشش سقف سردخانه ممکنست به یکی از دو نوع زیر باشد

ـ سقف تخت

ـ سقف شیبدار

در مورد سقفهای تخت بایستی مطابق شکل از بالا به پایین ( از قسمت بیرون به داخل سردخانه ) رعایت شود .

درب سردخانه

دربهای سرد خانه باید متناسب با حجم آن , نوع کالایی که نگهداری می‏شود , روش حمل و نقل باشد . دربهای سردخانه باید دارای ویژگیهای زیر باشد .

۱٫ از بکاربردن موادیکه محل مناسبی برای رشدونموباکتریها,حشرات و غیره می‏باشد برای ساخت درب خودداری شود .

۲٫ چهارچوب و درب هر دو باید هوا بندی شده باشد .

۳٫ بدنه درب باید عایق باشد و روکش محافظ رطوبت داشته باشد .

۴٫ توصیه می‏گردد درب اطاقهای سرد که ورود و خروج کالا در آن زیاد است با فرمان خودکار باز و بسته شود بهرحال بایستی بتوان با دست نیز درب را بازوبسته کرد .

۵٫ چنانچه اطاق‏های سرد فقط یک درب داشته باشند یک درب کوچک خروج اضطراری نیز توصیه می‏شود , اندازه این درب به ابعاد ۰/۹ متر ( عرض ) در ۲ متر ارتفاع پیشنهاد می‏شود .

۶٫ دربهای سردخانه بایستی دارای آنچنان حفاظی باشد که موقع ورود و خروج کالا به دربها لطمه نخورد .

۷٫ دربهای سردخانه از داخل و خارج قابل باز شدن باشد .

۸٫ در سردخانه هائیکه ورود و خروج کالا زیاد است درب اطاقهای سرد نباید مستقیمأ به محیط خارج سردخانه باز شود و لازم است فضای بسته در جلوی درب تعبیه گردد .

۹٫ در سردخانه هائیکه درب آنها مدت زیادی باز بماند , بهتر است قسمت گرم کارگذاشته شود ضمنأ بجای پرده هوا می‏توان از پرده یا درب پلاستیکی بعد از درب اصلی اطاق استفاده نمود .

۱۰٫ توصیه می‏گردد در کف ورود و اطاقهای زیر صفر جلوی درب المانهای حرارتی کار گذاشته شود تا از یخ زدگی کف جلوگیری شود .

۱۱٫ اندازه درب بایستی چنان انتخاب شود که ورود و خروج کالا از آن براحتی انجام شده و حتی الامکان حداقل اتلاف برودتی را داشته باشد

توجه:

هواکش ـ برای تهویه هوا در اطاق‏های سرد مخصوص نگهداری میوه جات و سبزیجات

ایمنی و پیشگیری از حریق

بطور کلی مواد مبرد از نقطه نظر ایمنی به سه گروه تقسیم شده‏ اند .

۱ – گروه شامل مبردهای هالوژنه و انیدرید کربنیک می‏باشد , غلظت طبیعی این گروه کمتر از ۲ تا ۴ درصد حجمی در هوا بوده که برای تنفس بی خطر می‏باشد , مبردهای مربوط به این گروه قابل اشتعال نمی‏باشد .

۲ – گروه شامل مواد مبدی نظیر آمونیاک اتیلین کلراید اتیل کلراید انیدرید سولفورو و همانند آن می‏باشد . این مواد معمولا خورنده و سمی بوده و در غلظت بیش از ۰/۵ تا ۱ درصد حجمی در هوا مضر و خطرناک بوده و در شرایطی در غلظت بین ۵ تا ۲۵ درصد قابل انفجار می‏باشد .

۳ – گروه شامل مبردهای از نوع هیدروکربور که قابل اشتعال می‏باشد مانند اتان پروپان ـ بوتان و غیره این مواد با غلظت بین ۰/۴ تا درصد برای تنفس بمدت دو ساعت مضر نمی‏باشد،

ولی چون قابلیت اشتعال این مواد خیلی زیاد است بایستی احتیاطهای لازم بعمل آید .

بمنظور ایمنی و کنترل حفاظتی در سردخانه اقدامات زیر بایستی بعمل آید .

۱٫ در سردخانه حداقل دو دستگاه , سلیندرهای هوای فشرده با حداقل ظرفیت هر یک سه ربع ساعت کار باید نصب گردد و همچنین ماسک و حفاظ چشم به تعداد مناسب که حداقل آن دو دستگاه باشد در محل ضروریست .

۲٫ در هر سردخانه وجود لباسهای حفاظتی شامل لباس گرم , کلاه پشمی , کفش , دستکش و کلاه ایمنی به تعداد کارکنان اتاق‏های سرد ضروریست .

۳٫ در هر سردخانه نسبت به موقعیت و وسعت و نوع گاز مصرفی سردخانه دستگاه خاموش کن دستی ( از نوع چادر خشک شیمیایی و یا انیدریدکربنیک ) به تعداد کافی با نظر سازمان آتش نشانی و خدمات ایمنی تهیه و در محل‏های مناسب نصب وآماده باشد .

۴٫ در هر سردخانه رنگ لوله‏های گاز بایستی مشخص بوده و بآسانی از سایر لوله‏ها متمایز باشد .

۵٫ برای پیشگیری از وقوع نشت بایستی شبکه‏های گاز و همچنین کمپرسورها ( در مورد هر سه گروهI, II, III) در فاصله زمانهای معین و مناسب مورد بازدید قرار گیرد .

۶٫ موتورخانه , محل مخازن و محلهای مورد احتیاج دیگر جهت تخلیه گازهای قابل اشتعال بایستی از دستگاههای تهویه که در حین کار تولید جرقه نکنند ( موتور بسته ) استفاده گردد .

۷٫ از زنگ زدگی سیستم مخصوصأ در مناطق و محلهای مرطوب بایستی جلوگیری شود .

۸٫ کلیه فلکه‏های گردان و دستگاههای , تسمه‏ها و پله‏ها و پاگرد طبقات بایستی دارای حفاظ باشد .

ایمنی و پیشگیری

۹٫ در داخل کلیه اطاقهای سرد شاسی اعلام خطر که در فضای تاریک بخوبی دیده شود آماده کار باشد تا هر گاه بعللی کارگر داخل سردخانه احتیاج بکمک داشته باشد بتواند آژیر خطر را بصدا در آورد.

در ضمن چراغ قرمزی نیز روی تابلو در محلی که معمولا تحت مراقبت خدمه سردخانه است روشن شود و شماره اطاقی که آژیر آن بصدا در آمده است مشخص گردد لازم به یادآوریست که سیستم اعلام خطر بایستی بوسیله باطری کار نماید .

۱۰٫ توصیه می‏شود با توجه به موقعیت محل و ساختمان , سیستم برق گیر حفاظتی پیش بینی گردد .

۱۱٫ نشت یاب آمونیاک در سردخانه‏های آمونیاکی موجود باشد .

۱۲٫ اطاق شارژ باطری مجزا از سایر اطاقهای سردخانه بوده و دارای هواکش مناسب باشد .

۱۳٫ روشنایی اضطراری جهت نشان دادن راهروهای خروجی ضروریست و این سیستم بایستی بصورت اتوماتیک بعد از قطع جریان برق یا باطری روشن گردد .

۱۴٫ در سردخانه‏ها جهت مبارزه با آتش غیر از وسایل پیش‏گیری مانند کپسولهای مخصوص سیستم لوله کشی آب باید تعبیه گردد .

۱۵٫ این سیستم لوله کشی باید مجهز به تعداد مناسب قرقره شیلنگ در قسمت راهرو سردخانه ( محل بالای صفردرجه ) تعبیه گردد بطوریکه بتوان از دو نقطه با آتش مبارزه نمود .

۱۶٫ شیرهای آتش نشانی نصب شده در محل باید مطابق استاندارد آتش نشانی ناحیه باشد .

۱۷٫ برای جلوگیری از بروز سوانح و حوادث بکارکنان سردخانه بایستی آموزش کافی و لازم داده شود.

در هر زمان بایستی حداقل دو نفر از کارکنان که گواهی آموزش لازم از اداره آتش نشانی محل از نظر اطفأ حریق و استفاده از وسایل آتش نشانی و وسایل اخذ نموده‏اند در سردخانه حضور داشته باشند .

۱۸٫ در سردخانه‏هائی که از انواع گازها ( مثلا از دود گوگرد بمنظور جلوگیری از رشد قارچ در انگور ) استفاده می‏نمایند پتوی گرم و محل استراحت بایستی پیش بینی گردد،

و همچنین شیرهای مخصوص شستشوی دهان و گوش وبینی و موادی مانند اسید بوریک و سایر وسایل بهداشتی در نظر گرفته شود .

۱۹٫ حتی الامکان از کارکردن به تنهائی در هر اطاق سرد باید خودداری کرد و قبل از قفل کردن درب هر اطاق باید اطمینان حاصل کرد که شخصی در اطاق باقی نمانده است .

ایمنی نصب :

. نصب دستگاه اتوماتیک قطع کننده فشار بالا برای محافظت در برابر ازدیاد فشار کندانسور ضروریست .

· نصب دستگاه اتوماتیک کنترل فشار روغن برای جلوگیری از قطع روغن به قسمتهای متحرک کمپرسور و در نتیجه جلوگیری از خطرات احتمالی حریق اجباریست .

· نصب دستگاه قطع کننده فشار بالا به سر سیلندر کمپرسور در محلی که سازنده تعیین کرده ضروریست و میبایستی قبل از شیر خروجی کمپرسور قرار گیرد .

· در مسیر جریان آب کندانسور باید دستگاهی بنام (Flow Switch) نصب گردد تا چنانچه جریان آب قطع گردد کمپرسور بطور خودکار متوقف گردد .

· استفاده از شیر اطمینان بر روی کندانسورها و منابع سیال مبرد اجباریست , اگر شیر اطمینان برای مصرف آمونیاک و یا سیال‏های مبرد دیگر باشد لازم است شیر اطمینان مجهز به لوله تخلیه در فضای باز و در ارتفاع بالای ساختمان باشد .

· در مواقعی که از الکتریسیته برای آب کردن یخ دستگاههای تبخیر کننده استفاده می‏شود , لازم است خاتمه یخ‏زدائی بوسیله ترمواستات که در محل صحیح بر روی کویل قرارگرفته با یک کلید حساس به فشار انجام شود در غیراینصورت خطر آب شدن لحیم لوله‏ها و رخنه گاز مبرد به فضای محل وجود دارد .

· نصب دستگاه اتوماتیک ثبات درجه حرارت جهت اطاق‏های سرد ضروریست

ایمنی و پیشگیری

· در اطاقهای سرد چراغهای روشنائی و کلیدهای قطع و وصل آن بایستی از نوع ضد رطوبت و مناسب برای شرایط کار اطاقهای مزبور باشد .

توصیه می‏گردد یک چراغ جهت نشان دادن روشن یا خاموش بودن چراغهای داخل اطاق سرد بیرون از اطاق و بالای درب نصب شود , پیشنهاد می‏گردد چراغی بمنظور تامین حداقل دید بطور دائم در اطاق سرد روشن باشد .

· در اطاقهای سرد پریز و فیوز نباید نصب گردد . ضمنأ توصیه می‏شود حتی الامکان از بکار بردن جعبه تقسیم در داخل اطاقهای سرد اجتناب گردد , در صورت اجبار بایستی از جعبه تقسیم از نوع ضد رطوبت استفاده شود .

· برای هر یک از دستگاههای مصرف کننده برق در داخل اطاقهای سرد بایستی رشته کابل مستقل و بدون نوار چسب و حتی الامکان بطور یکسره از تابلوی مخصوص واقع در خارج و درمجاورت درب آن کشیده شود ،

روی تابلوی مزبور کلید قطع و وصل و فیوزهای مستقل برای هریک از مصرف کننده‏ها نصب گردد .

· کلیه تابلوهای سردخانه و مسائل برقی بایستی بطریق مناسب اتصال زمین داشته باشند . بدین منظور لازم است شبکه اتصال زمین مناسب در نظر گرفته شود .

· موتور بادزنها و سایر لوازم برقی که داخل اطاق سرد نصب می‏گردند بایستی از نوع ضد رطوبت و مناسب با شرایط اطاق باشند .

· در خارج از محیطهای سردخانه سیم کشی داخل لوله فولادی مخصوص و روی کار باشد .

· کلیه کارهای برق از قبیل سیم کشی , لوله کشی , کابل کشی نصب وسایل روشنائی اطاقها و غیره می‏بایست نوعی عمل شود که با حداقل استانداردهای متداول کشورهائی که استاندارد آنها مورد قبول موسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران می‏باشد تطبیق نماید

بهداشت و نگهداری

۱٫ توصیه می‏گردد یک حوضچه مورب بلافاصله پس از درب ورود اصلی سردخانه که باید با یک ماده ضد عفونی کننده از قبیل پرکلرین پر گردیده ساخته شود تا وسائط نقلیه مجبور به عبور از آن گردد .

۲٫ در سردخانه‏های ترانزیتی و توزیعی حداقل هر شش ماه یکبار و در سایر انواع سردخانه‏ها پس از هر بار تخلیه کامل هر اطاق , اطاق مزبور باید ضد عفونی و شستشو گردد .

۳٫ جزو وسایل و تجهیزات مورد لزوم جهت کنترل درجه حرارت عمق کالای نگهداری شده ترمومتر سوزنی ( سونه‏دار ) در سردخانه‏هائی که دارای تونل انجماد می‏باشد پیشنهاد می‏گردد .

۴٫ روش چیدن محصولات در سردخانه بایستی با توجه به استانداردهای مربوطه که قبلا تصویب شده است بوده و رعایت آن اجباریست .

۵٫ مدت نگهداری و ضوابط مربوط به روشهای نگهداری مواد غذایی نیز بایستی منطبق با استانداردهای مربوطه باشد .

۶٫ هر سردخانه بایستی دارای مسئول بهداشت فنی بوده که دارای تحصیلات و تخصص در رشته‏های مربوط به مواد غذایی ( صنایع غذایی ـ کشاورزی ـ تغذیه ) بوده،

و صلاحیت این فرد یا افراد برای احراز این سمت می‏باید مورد تائید وزارت بهداشت ( اداره کل نظارت بر مواد خوراکی و آشامیدنی ) باشد .

بهداشت و نگهداری

۷٫ در سردخانه‏ها کارکنانی که با مواد غذایی سردکار دارند باید دارای کارت گواهی سلامت ( کارت معاینه بهداشتی ) از اداره بهداشت محل باشند .

۸٫ آب مصرفی سردخانه‏ها جهت شرب و شستشو باید عاری از آلودگی بوده و با توجه به نظریه مقامات بهداشت مواد غذایی سالم و قابل مصرف باشد .

۹٫ فاضلاب و یا پس آب سردخانه‏ها باید در شرایط محفوظ وبهداشتی دفع گردد .

۱۰٫ از ورود جریان فاضلاب سردخانه‏ها بدون انجام عمل تصفیه به رودخانه‏ها خودداری شود .

۱۱٫ در صورتیکه برای دفع فاضلاب از چاه معمولی و یا آبکش استفاده می‏شود دقت لازم در امر جلوگیری از آلودگی چاه‏های آب مجاور انجام گیرد .

۱۲٫ برای جلوگیری از تکثیر حشرات هر هفته بایستی مقداری نفت و یا لیندین , وی الدرین کرئولین و یا سموم مشابه دیگر در فاضلاب ریخته شود

۱۳٫ دمای ۰-۶ درجه سانتیگراد ورطوبت۸۰-۹۰درصد برای رشد کپکها ومخمرها می باشد کپکها دریخچالها وسرد خانه ها برروی غذاودیوارهاوسایر وسایل و سطوح رشد می کنند.

برای کنترل کپک توصیه می شود سطوح آلوده با یک دترجنت قلیایی یا محلول هیپو کلرید سدیم ۵۰۰۰ میلیگرم در لیترشسته شود.

پاشیدن ترکیبات آمونیوم چهارگانه ۵۰۰ میلی گرم در لیتر و شستشوی سطح و سپس پاشیدن مجدد آمونیم چهارگانه ۴۰۰- ۵۰۰ میلی گرم در لیتر برای هر هفته یا هردو هفته یکبار

منبع: پرتال سردخانه

محصولات برجسته‌ی شرکت صنایع برودتی برادران حقیقی:

چیلر تهویه مطبوع صنایع برودتی برادران حقیقی:

چیلر تهویه مطبوع (Air conditioner chiller) چیست؟

همانطور که می دانید تهویه مطبوع ، انجام عملیاتی روی هوا تا بتوان شرایط هوای محل مورد نظر را برای زندگی و کار کردن ، راحت و بهداشتی کرد و به حد مطلوب برسانیم.

برای انجام چنین عملی دستگاهی با ظرفیت مناسب مانند چیلر تهویه مطبوع صنایع برودتی برادران حقیقی بایستی نصب گردد.

تهویه مطبوع معمولاً شامل : سرمایش، گرمایش، رطوبت زنی و رطوبت زدائی وتصفیه هوا می‌باشد.

نکاتی پیرامون ایمنی انبارها

نکاتی پیرامون ایمنی انبارها

انبار محلی برای نگهداری کالا و مواد است.در صنعت برای نگهداری مواد اولیه ، کالاهای نیم ساخته، محصولات یک واحد تولیدی، قطعات یدکی دستگاهها و ماشیت آلات و اجناس اسقاطی و در تجارت به منظور نگهداری اقلام و کالاهای خریداری شده برای فروش از انبار استفاده می شود.

تقسیم بندی انبار بر اساس موارد زیر صورت می گیرد:

۱٫ توع کالای نگهداری

۲٫ چگونگی و ماهیت عملکرد

۳٫ ساختمانی

۴٫ انجام عملیات توسط انسان یا ماشین

انبارها بر اساس نوع کالایی که در آنها نگهداری می شود عبارتند از:

۱٫ انبار کالاهای معمولی

۲٫ انبار مواد قابل اشتعال و انفجار

۳٫ انبار مواد فساد پذیر

۴٫ انبار مواد شیمیایی

۵٫ انبار مواد فله ای

از نظر ساختمانی انبار ها بر سه نوعند:

۱٫ انبار های روباز

۲٫ انبارهای مسقف یا کاملا پوشیده

۳٫ انبار های سر پوشیده بدون دیوار

۲٫ احداث انبارها

۱ باید از سطح زمین های اطراف بالاتر باشد .

۲٫ آبگیر و نمناک نباشد .

۳٫ دیوارها و سقف ها بدون استثناء باید از مصالح غیر قابل اشتعال بکار برده شود .

۴٫ کف انبارها باید از بتن مسلح و مقاوم باشد تا در برابر وزن اجسام قابلیت تحمل را داشته باشد.

۵٫ کف انبارها باید دارای شیب ملایم باشد تا در صورت شسشتو آب در محل هایی از آن جمع نشود .

۶٫ فاصله بین انبارها باید به نحوی باشد که به راحتی ماشین های آتش نشانی در حد فاصل بین آنها حرکت کند .

۷٫ درب انبارها باید از جنس فلز و سطح داخلی آن صاف و بدون شکاف باشد .

۸٫ پنجره انبارها باید فلزی و مجهز به حفاظت و تور سیمی باشد .

۹٫ داخل انبارها باید به نسبت حجم آن دستگاه تهویه و هواکش داشته باشد.

۱۰٫ سیم کشی برق باید توکار و از داخل ولوله های مخصوص انجام گیرد و کلید و پریزها و روشنایی از نوع ضد جرقه باشد .

۱۱٫ لامپ های روشنایی باید دارای حفاظ با حباب باشد و از دستگاه های حرارتی شعله باز در داخل انبارها نباید استفاده کرد .

۱۲٫ انبارها باید مجهز به وسائل و ابزار آتش نشانی باشد .

۱۳٫ فواصل بین هر ردیف از اجناس در انبارهایی که عرض آنها بیش از ۲۰ متر است در نظر گرفته شود .

۱۴٫ در صورت تردد وسائط نقلیه در داخل انبار اگزوز آن مجهز به فیلتر جرقه گیر باشد .

۱۵٫ نحوه چیدن بسته ها به روی چیدن آجر به طوری باشد که مهار باشد .

۱۶٫ فاصله کالاهای دیوار جانبی حداقل ۶۰ سانتی متر باشد .

۱۷٫ فاصله بین ردیف های کالا باید حداقل ۲ متر و ارتفاع آن نباید بیش از ۵/۴ متر باشد .

۱۸٫ ارتفاع سقف کالا تا نزدیک ترین روشنایی نباید کمتر از یک متر باشد .

۱۹٫ استعمال دخانیات اکیداً ممنوع می باشد.

۲۰٫ مواد ضایع باید از انبار تخلیه شد .

۲۱٫ آبدرخانه یا محل استراحت در داخل انبار نباشد .

۲۲٫ هر جنسی جداگانه انبار شود .

۳٫ کف انبار

کف انبار باید نسبت به مایعات غیر قابل نفوذ و دارای سطحی صاق و غیرلغزنده باشد و فاقد هرگونه ترک و شکاف باشد و به راحتی تمیز شود.مقاومت کف انبار نیز در رابطه با نوع کالا و تجهیزات حمل و نقلی که مورد استفاده قرار می گیرند تعیین می شود.

۴٫ سقف انبار

سقف انبار باید به گونه ای باشد که از ورود آب باران به درون انبار جلوگیری کرده و درعین حال در هنگام آتش سوزی دود و گرمای حاصله را خارج کند.

۵٫ طبقه بندی کالا در انبار

تقسیم بندی انواع کالاهای موجود به گروهها یا دسته هایی که دارای صفات مشترک و یا کاربرد مشترک باشد را طبقه بندی گویند.در انبارها برای نگهداری بهتر، تعیین محل، پیاده سازی سیستم کدگذاری و کنترل موجودی موضوع طبقه بندی کالا اهمیت زیادی می یابد.کالاهای موجود در انبار به توجه به تجانس، حجم کالا، کاربرد آنها، وسایل و امکانات نگهداری و گنجایش انبارها طبقه بندی می شوند.به این معنی که یک گروه اضلی کالا را به یک انبار اختصاص داده و چند گروه فرعی دیگر از آن تهیه می نمایند.

عوامل مهم در استقرار کالا و مواد در انبار ها عبارتند از:

۱٫ میزان مراجعه به انبار

۲٫ هم خانواده بودن اقلام

۳٫ خصوصیات اقلام

برای جلوگیری از پیدایش خسارات مالی و جانی، مواد شیمیایی باید طبق اصول و مقرراتی ذخیره و نگهداری شوند.باید مطمئن شد که مواد انبار شده با یکدیگر واکنش نشان نمی دهند و از ورود افراد غیر مسئول جلوگیری شود. بعضی از مواد ممکن است دارای خطرهای گوناگون باشند،مثلاَ بنزن که علاوه بر سمیت، آتش زا و پس از تبخیر و مخلوط شدن با هوا قابل انفجار هم هست، لذا باید هنگام انبار کردن آنها جنبه های مختلف ایمنی در نظر گرفته شود. اقدامات ضروری برای انبارداری جهت یک خاصیت خطرناک ممکن از دیدگاه های دیگر نیز کافی باشد لیکن همیشه این طور نیست و در نتیجه هنگام بر پاکردن انبار و تدوین روشها باید همه خواص خطرناک یک ماده را در نظر گرفت.

۱۴. تقسیم و طبقه بندی مواد شیمیایی

۱) موادمنفجره : موادی که می توانند توسط گرما، شعله و سایر مواد آتش زا سبب انفجار شوند و یا اینکه به شوک و اصطحکاک،حساس تر از دی نیترو بنزن هستند،اغلب به صورت تر(خیس) تهیه می شوند. زیرا به صورت خشک و خطرناک بوده، بعضی از آنها در تماس با فلزات، نمکهای بسیار حساس به انفجار را تشکیل می دهند. حتی با لوله های بخار داغ می توانند شعله ور شوند. این مواد قادراند مواد قابل انفجاری را با هوا تولید کنند. در تقسیم بندی (EEC) نشانه یا علامت ماده منفجره، یک بمب در حال انفجار و قید کلمه مواد منفجره می باشد.

طبقه بندی یک ماده به عنوان ماده منفجره همیشه طبق برآورد های آزمایشگاهی انجام نمی گیرد، بلکه قضاوت کلی درباره ی عملکرد آن نیز در نظر گرفته می شود. شاید بهتر باشد که ماده منفجره را به دو نوع تقسیم کرد:

الف- ماده منفجره ای که برای ایجاد انفجار به کار برده می شود.

ب- ماده ای که بدین منظور مورد مصرف قرار نمی گیرد ولی به واسطه خاصیت قابل انفجار بودن خود مخاطراتی را به بار می آورد.

۲) مواد سمی : ورود مقدار کمی از مواد سمی به بدن می تواند بیماری مهلک یا مرگ به وجود آورد. ممکن است این خطر با بلعیدن، استنشاق بخار، فیوم، غبارها و در بسیاری از مواقع در اثر تماس پوستی ایجاد شود. بعضی از این مواد اثر جمع پذیری دارند بنابراین اثرات مقادیر کم در تماس های مکرر می تواند خطرناک باشد. باید مسئله حفاظت را جدی گرفت و هر گونه تماس شخصی و یا لباسی را بدون معطلی رسیدگی کرد. در حالتی که پوست با مواد آلی سمی تماس پیدا کرده است نباید آن را با حلال های متداول و یا آب داغ شستشو داد. مواد سمی شامل مواد زیر می باشد:

الف) مواد خیلی سمی، که سبب خطرهای بهداشتی بسیار وخیم حاد یا مزمن و حتی مرگ می شوند.

ب) مواد سمی، سبب خطرهای بهداشتی جدی بصورت حاد یا مزمن می شوند.

پ) مواد زیان آور، دارای خطرات محدود برای تندرستی طبق در نظر (EEC) گرفته جهت این مواد، به این صورت است که یک جمجه و دو استخوان متقاطع را نشان می دهد.

۳) مواد اکسید کننده : موادی که در اثر تماس با سایر مواد به خصوص مواد آتش زا، گرمای زیادی تولید می کنند باید دور از مواد آلی و مواد احیا کننده انبار شوند. روش استاندارد شناخته شده ای که درستی آن آزموده شده باشد برای تعیین یک ماده به عنوان اکسید کننده وجود ندارد.

برای قرار دادن یک ماده در این گروه به خواص اکسید کننده ماده فعال به وجود آورنده آن توجه می شود. بطور مثال می توان «پراکسید های آلی» را در نظر گرفت که گرچه در دسته مواد منفجره طبقه بندی نشده اند ولی در اصل هم منفجره طبقه بندی می شوند به دلیل بی ثباتی، و هم اکسید کننده به دلیل داشتن این خاصیت در دستورهای(EEC)، این مواد را با دایره ای که در درون آن شعله ای وجود دارد و کلمه اکسید کننده درج گردیده است، مشخص می نمایند.

۴) مواد جامد بسیار آتش گیر : موادی که به آب و یا هوای مرطوب واکنش نشان می دهند و مقادیر زیادی گازهای بسیار آتش گیر خطرناک تولید می کنند. (شامل گازهای بسیار قابل اشتعال پایین تر از ۲۱ درجه سانتیگراد دارند.) این مواد خود به خود یا به دلیلی آتش می گیرند و چنان پیگیر و شدید می سوزند که ایجاد مخاطره می نمایند. (EEC) برای این ماده یک شعله با جمله «فوق العاده قابل اشتعال» را در نظر گرفته است.

۵) مواد خورنده : موادی هستند که می توانند نسوج زنده را خراب کنند. در این مورد حفاظت چشم ها و پوست در اولویت قرار دارند. بسیاری از این مواد خورنده می توانند در مدت چند ثانیه پس از تماس، صدمه برسانند. باید وسایل شستسو در دسترس بوده، اگر کسی از آن بخورد فوراَ باید مقدار کافی آب بنوشد. تعدادی از مواد خورنده شدیداَ به آب واکنش می دهند و تعدادی نیز با فلزات معینی، گازهای بسیار آتش گیر تولید می کنند.

۶) مواد تحریک کننده (سوزش آور) : شامل مواد جامد، مایع، غبار و بخار هستند که می توانند سبب تورم پوست یا غشای مخاطی و یا تحریک دستگاه تنفس شوند.

۱۵. نگهداری و انبار انواع  مواد شیمیایی

الف) مواد منفجره : برای این مواد در کشورهای مختلف مقررات شدیدی از نظر ایمن بودن انبارها و جلوگیری از دزدیده شدن مواد برای مقاصد جنایی وضع گردیده است. انبارها باید از ساختمان دور باشند، تا در صورت وقوع انفجار از خسارات زیاد اجتناب شود. سازندگان مواد منفجره معمولاً دستورهای لازم را برای ساخت بهترین نوع انبار در ارتباط با ماده منفجره ساخته شده، ارائه می دهند.

انبار ها باید از مواد بسیار محکم ساخته شده و درب آنها همیشه (مگر در مواقع استفاده) قفل باشد. در اطراف آنها نباید منبع روغن، گاز، چربی، بنزین و فضولات قابل اشتعال و شعله باز وجود داشته باشد. تهویه انبارها باید خوب و از پیدایش رطوبت و دم جلوگیری شود. از نور طبیعی یا لامپ های الکتریکی قابل حمل باید استفاده شود. کف انبارها باید از چوب یا مواد دیگری که تولید جرقه ننماید، ساخته شود.

ب) مواد سمی : مهر و موم کامل ظروف حاوی این مواد تقریباَ غیر ممکن است و همیشه خطر خروج مواد سمی قابل تبخیر در محیط اطراف وجود دارد. لذا انبارها باید مجهز به تهویه قوی باشند. اگر امکان تجزیه این مواد در اثر حرارت، رطوبت، اسید یا دود اسید موجود باشد، باید آنها در یک محل سرد با تهویه خوب و دور از نور مستقیم خورشید و دور از حرارت و جرقه داد و آنهایی را که ممکن است با یکدیگر واکنش نشان دهند در انبارهای جداگانه نگهداری کرد.

پ) مواد اکسید کننده : این مواد که منبع اکسیژن هستند، احتراق را دامن زده و شدت آتش را زیاد می کنند. عده ای در دمای هوای انبار، اکسیژن متصاعد می کنند و برخی دیگر برای این کار احتیاج به حرارت دارند. اگر ظروف محتوی این مواد آسیب دیده باشد، احتمال اختلاط آنها با مواد قابل احتراق دیگر و ایجاد آتش وجود دارد. لذا باید این مواد را جداگانه انبار کرد. انبار کردن مواد اکسید کننده قوی در مجاورت مایعات، حتی با نقطه اشتعال پایین یا کمی قابل اشتعال بسیار خطرناک است و ایمن تر این است که کلید مواد قابل اشتعال را دور از مواد اکسید کننده جای دهیم. درون انبار باید خنک، مجهز به تهویه و تأسیسات آن در مقابل آتش مقاوم باشند.

ت) مواد قابل اشتعال : محل نگهدای مواد قابل اشتعال باید کاملاَ خنک باشدتا در صورت اختلاط بخار آنها با هوا احتراق ایجاد نگردد. محل نگهداری باید دور از منبع آتش و یا حرارت باشد. اکسید کننده های قوی باید دور از مواد بسیار قابل اشتعال و موادی که ممکن است خود بخود بسوزند، انبار و نگهداری شوند. هرگونه دستگاه یا انشعاب برقی در انبار مایعات فرار باید از نوع ضد شعله بوده و در نزدیکی یا در داخل انبار هیچ نوع چراغ یا شعله باز وجود نداشته باشد.

تاسیسات انبارداری باید دارای اتصال به زمین باشد و بطور دوره ای مورد بازرسی قرار گیرند، تعبیه وسایل آگاه کننده خود کار برای دود یا آتش ضروری است.

ث) مواد خورنده : این مواد ممکن است به ظروف خود آسیب رسانده و در فضای انبار پخش شوند، بعضی از آنها فرار و برخی با رطوبت، مواد آلی و سایر مواد شیمیایی واکنش شدید نشان می دهند. مه و دود اسیدها می تواند مواد ساختمانی و وسایل را خراب کند و به کارکنان آسیب برساند. این مواد را باید خنک و در درجه حرارت بالای نقطه انجماد آنها نگه داشت، زیرا ماده ای نظیر اسید استیک که ممکن است در درجه حرارت نسبتاً بالا منجمد شود، ظرف خود را می ترکاند و پس از اینکه درجه حرارت به بالای نقطه انجماد رسید، به خارج منتشر می گردد. بعضی مواد دیگر اسید پر کلریک علاوه بر قدرت شدید خورندگی، عامل اکسید کننده قوی نیز می باشد و می تواند سبب آتش سوزی و انفجار شود. محل نگهداری مواد خورنده باید با دیوار ها و کف نفوذ ناپذیر از کارخانه و انبارهای دیگر مجزا بوده و دارای خصوصیات زیر باشد :

– کف انبار از مواد مقاوم مانند سیمان سخت، زغال سنگ سوخته یا غیره باشد.

– کف انبار شیب دار و مربوط به محلی برای جمع شدن مواد پخش شده باشد.

– تهویه قوی.

– گاهی لازم است مواد خورنده یا مایعات سمی را در ظروف مخصوص نگهداری کرد، مثلاً اسید هیدروفلوئوریک را باید در ظروف سربی، کائوچویی یا بطری های «سرزین» قرار داد و از ظروف سایر اسیدها دور نگه داشت.

– وسایل کمکهای اولیه (دوش و بطریهای مخصوص شستشوی چشم) باید در دسترس باشد.

۱۶. علائم مشخصه برای وسایل و ظروف

هر نوع ظرف بزرگ و کوچک و وسایل دیگری که مواد خطرناک در آنها نگهداری می شود باید :

۱) دارای رنگ ساده و مشخصی باشد.

۲) با نصب پلاک محتویات داخل آن شناسانده شود.

۳) دستور العمل های لازم برای به کار بردن محتویات آن بنحو بی خطر و بدون زیان همراه داشته باشد.

 

۱۷. نکات ایمنی در نگهداری مواد شیمیایی

· محل انبار باید به نحوی انتخاب شود که از سه جهت اطراف ساختمان به لحاظ دسترسی خودروهای امدادی و وسایل اطفاء حریق و ارسال وسایل در شرایط اضطراری آزاد باشد.

· راهروی انبار باید عاری از کالا بوده و با رنگ سفید از دو طرف خط کشی و مشخص شده باشد.

· محل انبار می بایستی به نحوی انتخاب گردد که حدال سه جهت اطراف ساختمان به لحاظ دسترسی خودروهای امدادی و وسایل اطفاء حریق و ارسال تجهیزات تضروری در شرایط اضطراری آزاد باشد.

· محل انبار بزرگ می بایست دور از مناطق مسکونی , مدارس فروشگاهها, بیمارستانها, بازار میوه جات, منابع آب آشامیدنی و ذخائر آب احداث گردد. ضمنا احداث این انبارها در مناطقی که سطح آبهای زیرزمینی بالا می باشد ممنوع است.احداث محل انبار باید در مناطقی که سطح آب زیر زمینی بالا باشد ممنوع است.

· دفتر انبار باید جدا از منطقه نگهداری مواد شیمیایی باشد.

· علاوه بر درب اصلی باید دربهای اضطراری در نظر گرفته شود.

· درب باید مجهز به قفل ایمنی و پنجره ها و هواکش ها نیز باید مجهز به حفاظ باشد تا از ورود افراد غیر مسئول ممانعت بعمل آید.

· پنجره ها باید دارای سایبان باشد تا از ورود مستقیم نور خورشید ممانعت بعمل آید.

· کف انبار باید خط کشی و بلوک بندی و شماره گذاری شود و در کنار هر بلوک راهروهایی به عرض حداقل ۱ متر جهت جابجایی، بازرسی عبور هوای آزاد در نظر گرفته شود.

· هر بلوک باید حاوی یک نوع محموله با مشخصات یکسان باشد.

· علائم هشداردهند باید در خارج انبار و به زبان فارسی نصب شود.علائمی چون خطر سموم ، آتش زایی و عدم اجازه ورود به افراد غیر مسئول از جمله علائم هشدار دهند مهم است.

· بکاربردن چوب، تخته و پلاسنیک در ساختمان انبار بکلی ممنوع است.

· کف انبار باید از بتن یا سنگ فرش بوده و نسبت به نفوذ مواد شیمیایی غیر قابل نفوذ باشد.همچنین کف آن لغزنده نبوده و فاقد هر گونه ترک یا شکاف باشد.

· زه کشی های فاضلاب انبار مواد شیمیایی باید به گونه ای باشد تا از ورود فاضلاب به درون آبراهها و یا مجاری فاضلاب عمومی جلوگیری شود.

· میزان ذخیره آب مورد نیاز آتش نشانی و همچنین سیم کشی برق و تناسب قطر سیم های برق با بار الکتریکی لازم و نیز کلید ضد جرقه در کلیه ی انبارها بر حسب دستورالعمل ها باید در نظر گرفته شود.

· محوطه انبار باید عاری از پوشال ، مواد خشک و خرده چوب و کاغذ و سایر مواد قابل اشتعال باشد.

· انبار باید با توجه به مواد نگهداری شده مجهز به سیستم اطفاءحریق و مطابق با استانداردهای آتش نشانی باشد.

· روشنایی باید به گونه ای باشد که مواد شیمیایی و سموم موجود در معرض تابش نور مستقیم خورشید قرار نگیرد.

۱۸. حمل و نقل مواد شیمیایی

حمل و نقل این مواد ممکن است در سطح مجتمع، از ک

ارخانه ای به کارخانه دیگر و یا از شهری به شهر دیگر صورت پذیرد. طریقه حمل و نقل بستگی به حالت فیزیکی، خاصیت شیمیایی، مقدار ماده مورد حمل و بعد مسافت بین مبدأ و مقصد، که با توجه به این عوامل وسیله حمل و نقل انتخاب می شود. حمل و نقل مواد پیمانه ای است مثل حمل مواد در داخل ظروف و بشکه ها توسط کامیون، راه آهن، کشتی و غیره و یا پیاپی (پیوسته) است، مانند حمل توسط نوار نقاله و یا لوله ها (خطوط لوله).

بسته بندی : برای اینکه بتوان اجناس را به آسانی بارگیری و باربری کرد باید بسته بندی آنها مناسب با این منظور باشند.

الف- مواد جامد؛ را در بشکه های چوبی یا آهنی که دیواره آن موج وار است، می ریزند. گاهی ممکن است از قبل در پاکت های کوچک کاغذ، ظروف کوچک شیشه ای یا پلاستیکی بسته بندی شده باشند.

ب- مایعات؛ در ظروف شیشه ای، پلاستیکی کوچک و یا در مخازن بزرگ نگهداری و از طریق لوله منتقل می کنند.

پ- گازها؛ در سیلندرهای کوچک و یا در مخازن بزرگ نگهداری شده برای حمل و نقل از طریق لوله عبور داده می شوند.

آموزش کارکنان حمل و نقل : مسئله ویژه در حمل و نقل، تماس پرسنل با مواد شیمیایی می باشد که از خواص مخاطرات و اندازه مجاز آن اطلاع ندارند. این اشخاص بیشتر شامل باربرها، کمک راننده ها، خدمه وسایل پرسنل عامل خط آهن یا جاده، کارکنان انبارها و هرکسی که موقع حادثه دیدن وسیله حمل و نقل و یا بروز هر مسئله ای در معرض خطر قرار می گیرد. همانگونه که کارگران صنایع شیمیایی در مورد مواد خطرناک مسائل ایمنی مربوط به آنها راهنمایی شده اند، کارگران حمل و نقل نیز باید در آن مورد آگهی (مختصر) یابند.

منبع:سایت صنایع غذایی ایران

 

یکی از محصولات شرکت صنایع برودتی برادران حقیقی، سردخانه بالای صفر می باشد.

این سردخانه های معمولا در صنعت و کشاورزی و جهت نگهداری ، میوه جات ، صیفی جات ، سبزیجات ، پیش سردکن های کشتارگاه ها و هرگونه محصولاتی که به این دما نیاز دارند استفاده می شود.

به عبارت دیگر محیطی جهت نگهداری محصولات متفاوت که دمای صفر درجه به بالا نیاز دارند برای مدت زمان های مختلف را سردخانه بالا صفر می گویند.

انواع سردخانه بالا صفر

  1. سردخانه ای که با گاز فریون کار می کند.

  2. سردخانه ای که یا گاز آمونیاک NH3 کار می کند.