استفاده نکردن ازگازهای R22

استفاده نکردن ازگازهای R22

سرفصل

گرمایش جهانی به شدت در برخی محافل بحث می شود، اما حوزه های حکومتی در سراسر جهان، بدون در نظر گرفتن باور شخصی، واقعیت را اعلام کرده اند. برای ۳۰ سال گذشته، سازمان های نظارتی در سراسر جهان برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای، از پروتکل ۱۹۸۷ مونترال، که اولین قانون جهانی حمایت شده برای کاهش مواد تخلیص ازن بود، تلاش کرده اند.

در سال ۱۹۹۲، پروتکل کیوتو این موافقت نامه کاهش را گسترش داد. و در آوریل ۲۰۱۵، آژانس حفاظت محیط زیست مقررات جدید تحت سیاست سیاست های جایگزین قابل توجهی (SNAP) را پیشنهاد کرد که به منظور کاهش میزان بسیاری از مبرد های مصنوعی به طور گسترده ای در سال ۲۰۱۶ افزایش می یابد.، معاون رئیس جمهور ، توضیح میدهد: “منطق پشت این تغییرات این است که جایگزینهای قابل اعتماد در بازار، به راحتی قابل دسترس در بازار میباشند.” “در نتیجه، دولت نقش مهمی در تحریم این مقررات دارد که تاثیر مستقیمی بر صنعت تبرید دارند.

” علاوه بر این، تولید و واردات مشتقات مصنوعی مانند R-22 در ایالات متحده ممنوع است در اوایل سال ۲۰۲۰، تسهیلاتی را که از این سیستم ها استفاده می کنند، در موقعیتی غیرمعمول قرار می دهد.با در نظر گرفتن کاهش مراحل مایع منفجره، شروع به نگهداشتن و ذخیره سازی مبرد منجمد ذخیره شده، بسیاری از مشتریان ما با چشم انداز جایگزینی سیستم های مرکزی تبرید مواجه خواهند شد.

خوشبختانه، تعدادی از فن آوری های نوآورانه در مبرد های طبیعی در حال تبدیل شدن به پردازنده های مواد غذایی و نوشیدنی به دنبال تغییر در ترکیبات شیمیایی هستند. علاوه بر این، تجهیزات انجماد و خنک سازی برای پردازش مواد غذایی انرژی بیشتری را به کار می گیرد.

مبرد های طبیعی شامل آمونیاک، دی اکسید کربن و هیدروکربن ها مانند پروپان، بوتان و پروپیلن هستند. اینها برای صنعت جدید نیستند؛ در واقع، دی اکسید کربن یکی از قدیمی ترین مبرد ها است، اما زمانی که مایع های مصنوعی معرفی شد و به عنوان مقرون به صرفه تر دیده می شد.

Aurich می گوید، دهها سال پیش، صنایع غذایی به استفاده از آمونیاک آب آشامیدنی به عنوان مبرد استاندارد در ظرفیت های بزرگ، سیستم های تبرید متمرکز استفاده کردند. این به این دلیل است که “بسیار کارآمد، فراوان، ارزان و طبیعی است.”

چارلز تیلور، طراح و مهندسی CRT، افزود: “آمونیاک مبرد شکست خورده برای صنعت مواد غذایی و آشامیدنی در ۷۵ سال گذشته است.

تیلور توضیح می دهد که بزرگترین مزیت یخچال های طبیعی، این است که آنها به محیط زیست آسیب نمی رسانند و از نظر بالقوه گرم شدن کره زمین و پتانسیل تخریب اوزون هستند (ارزش هایی که نشان می دهد چقدر یک جرم مخصوص از مواد شیمیایی به گرم شدن کره زمین منجر می شود و منفی بر لایه اوزون ) از سوی دیگر، تمام مصنوعی ها توانایی آسیب رساندن به محیط زیست را دارند. به عنوان مثال، R-134 دارای پتانسیل گرم شدن کره زمین (GWP) 1300 است و R-22 دارای توانایی بالایی برای تخریب ازن است.

 

منبع:سرماسازان ایران

 

یکی از محصولات شرکت صنایع برودتی برادارن حقیقی، سردخانه بالای صفر می باشد.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شش + 15 =